Monthly Archives

April 2001

Alyssa is geboren

- Alyssa

Na een supersnelle bevalling van maar 1 uur en 25 minuten ben ik bevallen van een zusje voor Chanelle. Een kerngezond meisje van 3410 gram en 50 cm lang. Haar naam : Alyssa Nikitah. Chanelle is stapelgek op haar zusje en wil haar de hele dag kusjes geven. Ook wil ze vaak (soms nog een beetje te hardhandig) het hoofdje van Alyssa aaien. Het is gewoon een genot om Chanelle zo lief met haar zusje te zien

Geboorte Alyssa

- Alyssa

Op 28 april lopen Martijn en ik om 18.00 uur in de supermarkt om nog ff de laatste boodschapjes voor het weekend te doen als ik ineens een buikkrampje krijg.. en vijf minuten later weer eentje. Al snel sta ik ze bij het koelvak van de melk echt weg te puffen, maar echt zeer deden ze me niet..

Ik geef aan dat ik toch wel snel naar huis wil,maar Martijn gaat rustig door met het inladen van de melk.. Op een gegeven moment zeg ik met dwingende stem.. NAAR HUIS NU…. Hij kijkt een beetje verstrooid om zich heen en ineens sjeest hij als een speer naar de kassa om alles af te rekenen. Ik strompel er achteraan.. al puffend. Bij de kassa heb ik steeds ” harde buiken” van zo rond de drie minuten.. maar aangezien ze me nog steeds niet echt zeer doen en ik wel vaker harde buiken heb maken zowel Martijn als ik me nog niet echt druk. Martijn laadt de boodschappen en Chanelle in de auto en rijden we naar huis..
Thuis gekomen zakken de weeën een beetje weg om na een kwartier ineens om de twee minuten te komen. Ik wil toch voor de zekerheid maar ff de verloskundige bellen.. Maar ik krijg haar niet te pakken en spreek in op het antwoordapparaat. Ondertussen worden de harde buiken toch wel heftiger en ineens besef ik dat het weeën zijn.. Gelukkig belt de verloskundige met met een kwartiertje terug en beloofd zo snel mogelijk te komen..

Om 18.45 uur stapt ze bij ons binnen.. Heel rustig en ziet mij dan net een wee weg puffen.. en anderhalve minuut later weer eentje.. Ze schrikt en stelt voor om gelijk maar naar boven te lopen om me te toucheren. Ik zeg nog vrolijk.. Toen ik aan het bevallen was van Chanelle werd gezegd dat als ik praatjes had ik nog een lange tijd te gaan had.. Daar moet ook Ans om lachen en beaamd dat dat vaak het geval is. Ik blijk bij het toucheren al ruim 8 cm ontsluiting te hebben… .Dit gaat me veel te vlug en ook Ans had dit niet verwacht.. maar nog besef ik niet helemaal dat de baby er elk moment aan kan komen omdat ik eigenlijk helemaal geen pijn heb.. Martijn belt na het toucheren de oppas of ze Chanelle zo snel mogelijk willen komen halen en pakt daarna snel wat spulletjes bij elkaar voor Chanelle met wat aanwijzingen van mij. Dan wil ik nog ff snel douchen.. en nadat ik geholpen heb de klossen onder het bed te zetten..de kleertjes voor de baby heb klaargelegd. De badcapes heb gepakt en de kruiken en het extra dekentje aan de verloskundige heb gegeven kleed ik me uit om onder de douche te gaan. De pijn valt me nog steeds mee en ik denk op dat moment nog steeds dat het nog wel een tijdje zal gaan duren. Eerst nog ff een plas op het toilet en dan lekker onder de douche dacht ik……..Terwijl dat ik op het toilet zit word ik ineens heel duizelig en begin enorm te zweten.. Ik roep dat ik flauw val en de verloskundige sjeest gelijk naar de badkamer en ziet in een oogopslag dat ik persdrang heb. Nog geen tien minuten na het toucheren.

Er is geen eens meer tijd om me een shirt aan te trekken. Ik moet gelijk mee naar het bed, waar de verloskundige mijn vliezen breekt.. Ik krijg gelijk een enorme perswee… Chanelle die op dat moment op bed zit te giebelen begint van schrik te huilen en brengt me daardoor uit mijn concentratie.. Gelukkig horen we op dat moment de oppas binnenstappen… Tijdens de tweede perswee sjeest Martijn naar beneden om Chanelle af te geven en te zeggen dat ik al lig te persen. In de tussentijd houd ik al een perswee tegen.. Martijn komt net op tijd weer boven om het hoofdje al te zien staan. Bij de derde perswee na een hele harde gil om 19.24 uur.. 1uur en 24 minuten na de eerste wee… is ze daar..
Onze tweede dochter.. Kerngezond.. 3410 gram en 50 cm lang.. Met de namen Alyssa Nikitah.
Ik knip zelf de navelstreng door en begin dan te huilen… tranen voor een gezonde dochter…maar ook tranen voor een gehandicapte dochter.. tranen van blijdschap.. maar ook tranen van verdriet… Na negen maanden van onzekerheid en angst kwamen ineens alle emoties los.

Zwangerschap Alyssa

- Alyssa

Het is half augustus 2000 als ik erachter kom dat ik weer zwanger ben. Eerst schrikken we een beetje omdat Chanelle nog maar zo’n klein hupsje is wat best veel zorg nodig heeft maar snel genieten we van het idee er weer een kleine spruit bij te krijgen.Ik word gelijk hartstikke mega maar de zwangerschap verloopt echt als volgens het boekje. Hoewel ik rond de zesde maand van de zwangerschap wel last krijg van een bekkeninstabiliteit en daardoor veel moet rusten en amper nog kan lopen. Soms kroop ik letterlijk over de vloer naar de keuken voor een flesje melk voor Chanelle en het is zelfs een keertje voorgekomen dat ik door de pijn in mijn bekken niet meer overeind kon komen na de oefeningen van Chanelle en dus moest wachten op Martijn die van zijn werk thuiskwam om mij overeind te helpen.

Met 35 weken krijg ik ineens steeds vaker last van voorweeen. Dus ik moet het nog kalmer aan gaan doen en mag niet meer tillen. Uiteraard moet ik dit wel blijven doen omdat Chanelle nog niet eens echt goed zelfstandig kan zitten. Maar ik probeer het zo tot een minimum te beperken. Dit gaat gelukkig al die tijd redelijk goed tot het tijd is voor de bevalling. Ik was uitgerekend op 30 april 2001 maar aangezien Chanelle ook ruim 6 dagen te laat ter wereld kwam hield ik al rekening dat ik ook dit keer overtijd zou gaan.

Als ik 38 weken zwanger ben ben ik letterlijk kapot. Ik wil gewoon bevallen en we besluiten een extra afspraak te maken in het ziekenhuis waar we de inleiding voorleggen. De gynaecoloog wil me eerst strippen voordat hij de bevalling daadwerkelijk gaat inleiden. Dit werkte helaas niet en hoewel ik steeds weeën heb zet de bevalling niet door. Ook de verloskundige stript me nog een keertje en constateert dat ik al vier centimeter ontsluiting heb maar nog steeds gebeurd er niets en we besluiten een afspraak te maken op 20 april voor de inleiding. Helaas komt mijn oma te overlijden en besluiten we om de inleiding dan enkele dagen te verzetten. De begrafenis vind plaats op de dag dat ik ingeleid zou worden. Helaas is er niet eerder plek dan op 1 mei en dus gaan we voor die datum. Hoe ik die laatste paar dagen door moet komen weet ik af en toe zelf niet.. Ik ben gewoon letterlijk gesloopt en ook de angst dat dit kindje niet gezond is begint weer op te spelen.

Spina Ronde

- Chanelle

Chanelle heeft weer een spina ronde gehad. Helaas moeten we Chanelle blijven catheteriseren, maar dit is nu omdat ze dan in de toekomst misschien droog zou kunnen blijven. Chanelle ontwikkelt een hakvoetje, wat de arts in de gaten wil houden. We mogen voor Chanelle op zoek gaan naar normale stevige schoentjes, maar mocht dit niet lukken dan worden er semi- orthopedische schoentjes voor haar gemaakt..Chanelle heeft helaas maatje 16 en dus krijgt ze alsnog deze schoentjes aangemeten.
De heupjes van Chanelle blijken eindelijk goed in de kommen te zitten en dus hoeft ze geen spreidbroekje meer om. Chanelle slaapt er zelf niet minder om. De Revalidatiearts had goed nieuws voor ons.. Chanelle zal misschien normaal kunnen gaan lopen. Wel met aangepaste schoentjes.. maar hij dacht dat ze waarschijnlijk geen beugeltjes zou hoeven. Toen we zijn kamer uitliepen had ik zin om heel hard te gaan juichen. Wat een ontzettend goed nieuws.. maar we blijven toch in ons achterhoofd rekening houden met een rolstoeltje voor de langere afstanden. Eerst zien, dan geloven..