Monthly Archives

May 2007

Update Chanelle 2

- Chanelle

De morgen na alle onderzoeken kwam ik bij haar en ze zag er al zo goed uit. Er kon zelfs alweer een klein lachje af.

Ze moet nog wel steeds behoorlijk wat medicijnen in nemen maar hopelijk mag ze toch binnenkort snel mee naar huis want we hebben voor ons gevoel alweer veel te lang in het ziekenhuis gezeten.  Ik weet dat we het nog mogelijk afkloppen dit jaar maar toch.. Het is elke keer toch weer een flinke dobber voor de rest van het gezin (en ons) als 1 van de kinderen in het ziekenhuis ligt. Gelukkig hebben we veel familie en vrienden waar we op kunnen bouwen maar het grootste gedeelte komt toch op ons neer.

Update Chanelle

- Chanelle

Vandaag een pittige dag achter de rug. Ik sprak afgelopen nacht de kinderarts en hij maakte zich weinig zorgen voor het bloed spugen. Hij zag geen duidelijke reden of oorzaak en uitgebreid verder zoeken had volgens hem nog niet al te veel zin. Nee, ik moest me zeker geen zorgen maken want ze oogde niet ziek.. ( ik dacht nog.. mijn kinderen ogen nooit echt ziek.. ) De nacht ervoor had ik letterlijk niet geslapen en afgelopen nacht maar 3 uurtjes aangezien ik Chanelle niet alleen wilde laten heb ik zitten dommelen op een matrasje op de grond. . ik bleef maar piekeren.. spugen bij een nierbekkenonsteking kenden we nog niet eerder  maar ook geen koorts terwijl dit toch 1 van de symptomen zijn van nierbekkenonsteking? .. ik snapte het allemaal niet meer.. maar ik ben natuurlijk geen arts maar gewoon een bezorgde mamma.

Chanelle spuugde sinds zondag ochtend om de twee a drie uur oud bloed (cola kleur) maar maandag begon ze na eerst weer oud bloed te spugen ineens helder rood bloed te spugen..Dat bloed bleef maar komen.. heel eng om te zien.Ze zat er helemaal onder. (het leek wel een slechte horror film LOL)

Ik schrok behoorlijk en drukte op de zusterknop.. maar dat duurt vaak vrij lang dus liep ik de gang op en zag de zuster aan het einde van de gang overleggen voor een ander kindje met een arts assistente. Ik geroepen dat ze “NU” moest komen.. met Chanelle gillend op de achtergrond..Ik heb toen gezegd dat ik per direct een arts wilde hebben.. en niet over een uur of aan het einde van de middag. maar NU.. Binnen tien minuten stond er een (echte !!) kinderarts aan bed die gelijk begon te bellen. Onderzoek, spoed, binnen nu en 2 uur hoorde ik haar zeggen en een uur later lag Chanelle al op de Operatie kamer voor een maag onderzoek onder narcose. ( ja.. letterlijk binnen een uur..) Na dit onderzoek bleek dat Chanelle een grote ontsteking had aan haar slokdarm. Deze was aan het bloeden en ze krijgt nu aanvullende medicijnen ( kalium/calcium en maagzuur-neutraliserende etc etc.. )

Rondje ziekenhuis 4….

- Chanelle

Ben net weer thuis.. Chanelle is afgelopen nacht met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Na een hele avond aan 1 stuk door nagenoeg projectiel spugen van Chanelle besloten we de huisarts te bellen die na 1 blik besloot dat ze gelijk door mocht naar het ziekenhuis. Daar aangekomen bleek dat ze ws een nierbekken onsteking had ( zelfs zonder koorts maar wel met pijn in haar onderrug) en kreeg gelijk het infuus geprikt. Het spugen ging echter aan 1 stuk door en vanmorgen vroeg spuugde ze zelfs 2 keer een flinke mond bloed mee. Nu word het dus afwachten waarom ze spuugt zonder koorts maar wel een nierbekkenonsteking heeft.. Allemaal vage klachten die niets met elkaar te maken lijken te hebben. We moeten minimaal een week in het zh blijven aangezien dan pas de kweek uitslagen
bekend zijn.

Ik heb afgelopen nacht amper geslapen en ga gauw wat te eten maken voor mijn kroost en duik er dan denk ik tegelijkertijd met hen in..Tijn en ik wisselen elkaar steeds af in het ziekenhuis.

Liefs Mandy

Rondje ziekenhuis 4

- Chanelle

Amper een week nadat Lorenzo goed ziek was was het weer raak. Ditmaal met Chanelle. Ze had amper tot geen koorts maar stopte maar niet met spugen, dus is Manlief zojuist met Chanelle vertrokken richting ziekenhuis en het lijkt erop dat ze mag blijven. straks meer.

Rondje ziekenhuis 3

- Blog

Amper een week ndat ik een avondje doorgebracht had op de eerste hulp mocht ik er weer vrolijk gaan zitten met Lorenzo Het arme ventje was zo zo ziek. Bijna 40 graden koorts, niet tot amper te
catheteriseren, suffig etc.. ik zag de bui al helemaal hangen. Voor de zekerheid toch maar een testje gedaan met een paar druppels urine die ik nog kon opvangen via de continentstoma en de test sloeg gelijk alle kleuren van de regenboog.

De kinderarts heeft hem helemaal nagekeken. Ogen, oren, keel, blaas en darmen bevoeld via zijn buikje, rug gevoeld voor een eventuele nierbekken ontsteking etc etc. Gelukkig bleek algauw dat het maar een fikse ooronsteking was. Ik voelde me een beetje een overbezorgde mams omdat ik er
dus eigenlijk voor niets stond maar kreeg als advies wel mee om zijn Anti biotica toch maar tijdelijk ietsje te verhogen.

Rondje ziekenhuis 2

- Chanelle, Lorenzo

Ik voelde me vier wkn na de kuur nog steeds niet helemaal fit en het leek of ik steeds zieker werd. De pijn in mijn buik kwam weer terug en dus besloot ik dit keer zelf de huisarts maar te bellen en werd natuurlijk prompt weer doorgestuurd. Na weer uren in het ziekenhuis gewacht te hebben werd ik dit
keer onderzocht door een arts assistent van de “darm” afdeling terwijl mijn bloed en urine op kweek gezet werden.

Na ruim twee uur wachten bleek ik een blaasontsteking te hebben in combinatie met wederom een dikke darm ontsteking. Maar omdat ik terug moest komen voor een extra darm onderzoek kreeg ik geen kuurtje. Dat van die darm ontsteking kon ik begrijpen, maar van die blaasontsteking had ik toch moeten voelen?.. Tja.. eerst dat darmonderzoek maar afwachten.

Rondje Ziekenhuis.

- Blog

Ow wat was ik ziek die paasmorgen. Koorts maar vooral een stekende pijn in mijn buik. Eentje die je eigelijk niet kon negeren. Mannetje vertrouwde het niet en dwong me praktisch om even contact op te
nemen met de huisarts. Ik mocht gelijk komen. Bij binnenkomst was ik gelijk aan de beurt en ik sjokte van de pijn stilletjes achter de dokter aan.

Hij besloot na een inleidend gesprekje om me eventjes te onderzoeken. Hij bleef maar drukken op mijn buik die toch wel soepel was volgens hem.. kon wel wezen maar het deed giga pijn. Aangezien de pijn flink doorstraalde naar rechts onderin mocht ik gelijk een gebouw verder richting eerste hulp.

Daar mocht ik bijna een uur wachten tot ik bloed mocht prikken. Auw.. ik leek de volgende dag een flinke junk en na nog ruim drie kwartier was ik eindelijk aan de beurt. Ik werd op een groen operatie kleed gelegd, moest mijn schoenen uittrekken en mocht niets meer eten of drinken. Er kwam een
jonge assistent binnen die mij helemaal onderzocht. (waar zijn de “echte” artsen tegenwoordig?)

Na ruim 2 uur wachten op urine/bloed kweken en 2 echo’s van mijn buik bleek dat ik geen blindedarm onsteking had maar een dikke darm ontsteking en mocht ik met een kuurtje weer richting huis.

word vervolgd.