All Posts By

Mandy

Start bouw woning.

- Blog, WoningAanpassing

Inmiddels zijn we een aantal maanden verder en vorige week (23 oktober 2017)  is de bouw van de woning gestart. Het komt nu ineens erg dichtbij. De woning word nog mooier dan we hadden verwacht en wat is de aanbouw groot !

Hieronder heb ik een plattegrond geplaatst waarin duidelijk te zien is hoe groot de aanbouw daadwerkelijk word. Twee ruime slaapkamers en een badkamer. Wat een verademing zal dit zijn. Geen gesleep met zorg artikelen naar boven maar alles handig en eenvoudig bij elkaar in de badkamer beneden. Het feit dat Lorenzo niet elke keer naar boven moet maar gewoon op de begane grond naar zijn kamer kan. Een slaapkamer die een stuk groter is dan zijn huidige kamer en hij daardoor meer draairuimte heeft. Op alle vlakken gaan we er dus op vooruit !.

Tel daarbij zonnepanelen, een warmtebron en vloerverwarming bij en je begrijpt dat we helemaal in ons element zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uiteraard houd ik jullie verder op de hoogte wat betreft de ontwikkelingen en ga ik natuurlijk enkele foto’s plaatsen omtrent de bouwvorderingen.

Liefs Mandy

Woning aanpassing.

- WoningAanpassing

Sommigen mailen me om te vragen hoe het met de woningaanpassing gaat. Zo lief dat mensen de moeite nemen om te vragen hoe het gaat, ook als het wat rustiger is op mijn blogje. Er zijn inderdaad ontwikkelingen omtrent de woningaanpassingen !.

Kort na mijn gastric bypass werden we gebeld door iemand van de gemeente dat ze graag met ons in gesprek wilden over de woningaanpassing. Er waren twee opties. De eerste optie was een woonhuis lift in ons huis. Op advies van de gemeente is er iemand gekomen die bij ons in de woonkamer kwam kijken en uitleggen waar en hoe de woonhuislift zou kunnen worden geplaatst.  Niet echt ons voorkeur maar we waren blij dat er weer ontwikkelingen waren.

Er was echter ook een tweede optie.  Tijdens een zeer prettig gesprek met 4 personen van de gemeente bleek er een een nieuwbouw woning te zijn die aan onze eisen voldeed. De woning moet nog gebouwd worden. We kregen tekeningen te zien en we waren gelijk verkocht !. Een grote aanbouw met twee slaapkamers en een badkamer op de begane grond. Boven drie slaapkamers en zelfs een zolder. Ook de huurprijs is beduidend lager dan wat we nu betalen en het huis is energie neutraal. Dat betekend dat het zonnepanelen en een warmtepomp heeft wat weer energiebesparend is.

Waren we bereid langer te wachten op een woning in een ander deel van de stad?  Is het verstandig onze goede “backup hulp” zoals vrienden en buren achter te laten? Is het toch niet verstandiger te kiezen voor de woonhuislift?  Allemaal vragen die dan ineens door je hoofd heen gaan.  Stiekum waren we dolblij met het vooruitzicht van een nieuwe woning. Deze voldoet aan al onze eisen. Wellicht is de woonkamer kleiner als we nu hebben maar dit word ruimschoots goedgemaakt door de ruime aanbouw.

Het lijkt me duidelijk waar we voor gaan.  De nieuwbouw woning !.

De bouw start -hopelijk- in oktober en de oplevering zal eind april 2018 zijn. We volgen alle stappen op de voet !

We kunnen niet wachten ! Chanelle en Lorenzo hebben hun kamer al uitgezocht. Alyssa en Priscilla hebben al drie keer behang uitgezocht en wij.. wij beginnen eindelijk aan het idee te wennen!

 

 

Gastric Bypass

- Blog

De meesten die mij kennen weten dat ik al jaren tob met mijn gewicht. Jarenlang had ik er niet heel veel problemen mee maar langzaam werd me duidelijk dat het zo niet langer kon. Ik kreeg last van mijn knieën, mijn rug deed eigenlijk altijd zeer en ook het zoiets simpels als leuke kleding kopen deed ik al jaren niet meer.

Ik ben tegen het “laten snijden in een gezond lichaam” maar mijn lijf was niet gezond. Mijn bloeddruk veel te hoog, een voorstadium van suikerziekte en ook mijn cholesterol was veel te hoog. Na het zoveelste dieet was ik zat. Er moest iets gebeuren.  Al een tijdje had ik nagedacht over een maagverkleining. Voor sommigen de “makkelijke” oplossing maar voor mij niet. Ik heb een gigantische ziekenhuis en naalden angst. Waar ik superdapper mijn kinderen elke keer naar de O.K breng of ze vermaak in hun ziekenhuis bed heb ik elke keer weer moeite als ik het ziekenhuis binnen stap. Daarnaast speelt het stukje 24/7 zorg natuurlijk ook mee. Ik roep altijd dat mamma’s niet ziek mogen zijn en na een operatie zou ik zelf weken uit de running zijn. Moest Martijn de volledige zorg op zich nemen voor Chanelle en Lorenzo en over eventuele complicaties wilde ik al helemaal niet nadenken.

Nadat de weegschaal op een gegeven moment een getal aangaf besloot ik de knoop door te hakken. Er moest iets gebeuren en met een dieet alleen ging ik het niet redden. Mijn kinderen hebben niets aan een moeder die op een gegeven moment, vanwege haar gewicht, de zorg niet meer kon doen. Ik schaamde me voor mijn dikke lichaam en nog meer voor het feit dat ik een dieet niet vol kon houden. De knop was om. Ik ging voor een maagverkleining. Hoe eng ik het ook vond.

Mijn vrienden en familie leden waren dan ook erg verbaasd dat juist ik koos voor een maagverkleining. Na een lang traject van gesprekken met een internist, bariatrisch chirurg, fysiotherapeutes, onder begeleiding sporten en gesprekken met een psycholoog kreeg ik -eindelijk- groen licht.

Op 31 augustus 2016 ben ik geopereerd en hebben ze tijdens deze operatie mijn maag verkleind en gelijk een darmomlegging gedaan. Een gastric bypass. Ik beken dat ik huilend van angst de O.K op ben gegaan. Een lieve zuster wist me te kalmeren en ondanks dat het infuus erg zeer deed onderging ik de operatie. (ik vind mezelf nog steeds erg dapper) Na de operatie had ik veel pijn. Heel veel pijn. Vooral in mijn schouders. De eerste dag mocht ik alleen thee of water en de dag erna mocht ik een glas optimel. Waar mijn kamergenootjes al vrolijk “rondliepen” werd ik alleen maar zieker. Toch mocht ik naar huis. De eerste week mocht ik alleen vloeibaar drinken. Met name optimel, thee en water.  Ik werd echter zo ziek na het drinken van de optimel. Tot spugen aan toe. Na dit een week aangekeken te hebben toch maar het ziekenhuis gebeld. Na een aantal vragen waren ze er al achter. Ik bleek door mijn maagverkleining een (heftige) lactose intollerantie te hebben ontwikkeld. Vanaf het moment dat ik  -alle- melk producten liet staan en volledig overging op soja waren mijn klachten verdwenen en kon ik verder herstellen.

Mijn gewicht daalde.. en daalde en daalde. Ik was euforisch toen de eerste tien kilo eraf was. Na twintig kilo herkende ik mezelf amper terug. Dertig kilo leek onwerkelijk maar werd gehaald. Zelfs veertig kilo ging eraf.. en de wijzer van de weegschaal ging nog verder omlaag. Mijn eigen streefdoel was 75 kilo. Die haalde ik.. en nog meer meer. Ik ben nu ruim 54 kilo kwijt en ben van een XXXL naar een S/M gegaan. Nog steeds staar ik naar mezelf als ik in de spiegel kijk. Ik draag nu kleding waar ik vroeger alleen van kon dromen.

Naast de lactose intollerantie heb ik ook een maagbacterie en flink ontstoken hechtingen gehad. Onlangs bleek ik flinke galstenen te hebben en moest dus nog een keer geopereerd worden waarbij mijn galblaas is verwijderd.

Het is nu bijna een jaar na mijn gastric bypass en ik heb geen moment spijt gehad. Zelfs niet toen ik doodziek op bed lag nadat ik weer iets van lactose binnen had gekregen. Ik zou het zo weer doen !. Makkelijk is het niet geweest. Het is zeker niet de makkelijke weg die sommige mensen denken maar nogmaals.. ik zou het zo nog een keer doen !.

Transfer Lorenzo.

- Blog

image

Al maanden zijn we bezig om transfers te oefenen met Lorenzo. Want wat simpel lijkt om van rolstoel op de bank te schuiven is voor Lorenzo lastig. Hij is hoog thoracaal verlamt en heeft dus geen controle over zijn benen.

Afgelopen weekend zegt Lorenzo ineens stoer dat hij wel een tranfer wil proberen. Terwijl ik film en Priscilla erachter staat voor eventuele hulp lukt het plotseling. Zijn eerste transfer en ik heb het op camera !!

Zo trots als een pauw glundert hij op de bank. En stiekum glunder ik nog dagen na.

Mijn super kanjer !!

Liefs Mandy.

 

 

 

Opname Alyssa

- Alyssa, Blog

image

En dan ligt Alyssa ineens in het ziekenhuis. Al maanden tobt ze met haar gewicht en heeft moeite met eten. Wat eerst niet zo opviel is nu wel duidelijk. Alyssa valt in rap temp af. Van ruim 65 kilo ging het in vliegende vaart naar amper 52 kilo (en soms nog minder).
We gingen haar streng in de gaten houden of ze geen eetstoornis ontwikkelde maar daar lijkt geen sprake van. Het tegendeel zelfs.
Alyssa wil graag eten maar zit na een halve boterham uren vol. Moet soms na 2 happen letterlijk kokhalzen aan tafel. Ook klasgt ze over heftige pijn in haar benen en heeft ze vaak hoofd en buikpijn. Mijn meisje wat nooit klaagt over iets begint aan te geven dat ze zich echt niet goed voelt. Niet 1x maar meerdere malen per dag/week.
Na onderzoeken bij de kinderarts in Zwolle toch maar overgestap naar Nijmegen waar ze afgelopen week werd opgenomen.
Een MRI scan volgde icm een PSG. Een soort slasptest. Ze word volgeplakt met plakkers en snoertjes. Van haar kruin tot haar hals tot haar buik en benen. Ook volgen er gesprekken met neuroloog en dietiste.

De uitslag hopen we zsm te hebben.
Waar we ons normaal zorgen maken om Chanelle en Lorenzo zijn daar ineens de (grote) zorgen om Alyssa.

Liefs Mandy.