Browsing Category

Priscilla

Terug in de tijd..

- Alyssa, Blog, Chanelle, Lorenzo, Priscilla

pKleine meisjes worden groot. Priscilla was jarig deze week. Ze is tien jaar geworden wat betekent dat we nu dus 4 tieners in huis. Wat vliegt de tijd.

Wat zou ik stiekum nog eens terug willen naar die tijd. Vier kleine mooie bijzondere hummeltjes. Zo kort op elkaar qua leeftijd. Zo’n bijzondere tijd. Wat heb ik genoten van de eerste woordjes, stapjes en de vele kinderkusjes. Het onschuldige kattekwaad en de hilarische zinnen.

De wandelingen met de tweeling buggie waarin Chanelle en Lorenzo zaten. Het handje van Alyssa vol vertrouwen in de mijne en in de draagdoek Priscilla diep in slaap. Met zijn vijfjes of zesjes naar de kinderboerderij of de hertjes in het park. De eendjes voeren.

Picknicken in de tuin op een kleedje in het gras en ranja drinken uit kinder porseleinen kopjes.. Chanelle’s eerste stapjes achter de rollator. De allereerste keer dat Lorenzo mamma zei tien hij bijna 2 was. Poedelem in het kinder zwembadje

Zulke waardevolle herinneringen.

Soms zou ik zo graag nog eens terug gaan in de tijd..

-X- Mandy

Een dagje uit het leven van…

- Alyssa, Chanelle, Lorenzo, Priscilla

s2Zomaar op een doorsnee doordeweekse dag ergens in het jaar.  De dag begint bij ons altijd vroeg.  Om 06.00 uur gaat de 1ste wekker. Een kwartier later gevolgd door de tweede.

Dan snel uit bed waarbij we Alyssa en Priscilla nog proberen even te laten liggen.  Naar beneden waar we zachtjes Chanelle wakker maken en daarna in de keuken de ontbijt spullen alvast klaarzetten. Chanelle klimt zelf vanuit haar bed in de rolstoel.

Vervolgens rijdt Chanelle de badkamer binnen waar zij eerst gaat plassen via een catheter.  Daarna klimt ze zelf op de douchestretcher. Ze trekt zelf haar nachtpon uit. Daarna is het haar luier uit en word ze ingezeept. Uiteraard word Chanelle daarna lekker gedoucht en aangekleed met hulp van ons. Denk daarbij aan de volledige hygiëne want ivm haar spasme in haar vingers is het lastig zelf deodorant op te doen of goed haar haar te kammen en in model te brengen.

En voor je je afvraagt of we een til systeem hebben ? Nee, we hebben helaas geen tillift systeem. Daarvoor is in de badkamer en slaapkamer geen ruimte voor. Aangezien we dus geen tillift hebben tillen we haar zelf elke keer in haar rolstoel. Via haar slaapkamer rijd ze naar de woonkamer.Zachtjes word daarna Lorenzo wakker gemaakt en aangezien we stilletjes willen doen tillen we hem naar beneden i.p.v. de traplift te gebruiken. Gebruiken we wel de traplift zijn gelijk Alyssa en Priscilla en de buren wakker. Beneden aangekomen gelijk door de slaapkamer van Chanelle naar onze aangepaste badkamer.  Chanelle is dan al haar tas aan het inpakken en smeert haar brood voor die dag.

Nee, hoewel we dat graag anders zouden willen slaapt Lorenzo boven en is de aangepaste badkamer beneden. Handig met ongelukjes zoals overloopdiarree of braken. Dan moet je dus via overloop, hal, woonkamer via de slaapkamer naar de badkamer. Volgens gemeente Zwolle de meest goedkope maar voor ons niet adequate oplossing. Iets waar we dit jaar wel weer mee bezig willen.

Lorenzo slaapt overigens boven omdat onze hal met trapopgang beneden te smal is. Chanelle kan niet zelfstandig de draai maken om naar boven te gaan middels de traplift. Ze moet minimaal 6 tot 8x steken om op de traplift te komen. Maar dat terzijde.

Lorenzo word door ons uitgekleed inclusief luier en word daarna net zoals zijn zus gecatheteriseerd via zijn navel. Daarna lekker douchen en hem aankleden. Vanwege zijn instabiele zitbalans kan hij dit niet zelf en moeten we hem ondersteunen. Zodra Lorenzo volledig is verzorgd weer tillen we ook hem in de rolstoel en gaat hij zijn boterhammen smeren en tas inpakken ( met hulp) en is het inmiddels 07.15 uur.

Intussen zijn Alyssa en Priscilla ook wakker gemaakt en hebben zich aangekleed. Na het tandenpoetsen is het tijd om de jassen, spalken en schoenen aan te trekken bij Chanelle en Lorenzo. Om 07.30 staat de eerste taxi voor de deur en vertrekt Chanelle naar school. Een kwartier later gevolgd door Lorenzo. Voor ons is het dan gauw douchen,aankleden en de hond uitlaten om vervolgens Alyssa en Priscilla naar school te brengen. Daarna vertrek ik meestal naar mijn werk. Ligt aan mijn uren van die dag.

sRond 14.40 worden Alyssa en Priscilla weer opgehaald van school.  Een uurtje later komen er kort na elkaar twee taxi’s met daarin Chanelle en Lorenzo. Bij thuiskomst gelijk weer catheteriseren.2 luirr verschonen en de dag doorpraten… Daarna is om de 2.5 uur steeds catheteriseren en de schone luiers en daarnaast 1x in de 2 dagen darmspoelen.  Darmspoelen duurt gemiddeld een uur per keer, per kind.
Dit is echt geen leuk werkje om te doen. Zijn we heel eerlijk in. Het stinkt en na het spoelen moet de volledige badkamer schoon gemaakt worden. Chanelle houd zelf de tijd in de gaten qua catheteriseren Lorenzo moet daar steeds op gewezen worden. We leven dus erg op de klok. Regelmatig heeft lorenzo een natte broek en moet hij dus tussendoor gewasssen worden en droge kleren aan.

Rond 20.00 uur gaat eerst Lorenzo naar de badkamer om te plassen, tanden te poetsen en dan tillen we hem weer op de douchestretcher om zijn pyjama aan te trekken.  Zodra hij volledig klaar is tillen we hem naar boven en is het de beurt van Chanelle. Terwijl Chanelle klaargemaakt wordt voor de nacht staan Alyssa en Priscilla boven onder de douche.. Chanelle word na haar verzorging weer in haar rolstoel getild en rijdt dan naar haar bed waar ze zelf inklimt.Meestal is het bij ons rond 22.00 uur weer rustig en kunnen we even bijkomen.

Rond 24.00 uur en 3.00 ‘s nachts ben ik meestal even wakker om lorenzo te catheteriseren en te checken of hij geen diaree heeft door het darmspoelen. Doe ik dit niet lekt hij gegarandeerd door en kan hij forse doorlig plekken krijgen. Soms ben ik te laat en kan ik zijn bed verschonen en/of zachtjes naar beneden met lorenzo in mijn armen om hem in de badkamer op de douchestretcher af te spoelen. Algauw gaan dan de lichten weer uit en probeer ik nog wat slaap te pakken.. want die wekker.. die gaat gewoon weer om 6.00 uur.

Gewoon zomaar een doodnormaal dagje…

Liefs Mandy

Portret Foto Shoot.

- Alyssa, Chanelle, Lorenzo, Priscilla

Zaterdag was Theater de Spiegel  het decor van de grootste chanelle1portretfoto-shoot van de wereld. Overdag stonden de deuren van het theater open voor iedereen die het was gegund om een mooie ingelijste herinnering cadeau te krijgen.

Met de vraag: Wie gun jij een portret? probeerde de organisatie van Help Portrait Zwollenaren aan te sporen om zich heen te kijken en iemand aan te melden voor een gratis portretfoto. “Iedereen kent wel iemand die het verdient om eens in het zonnetje te worden gezet” zegt mede organisator Arnold Fransen. “Of het nu gaat om een buurman die altijd klaarstaat voor ouderen in de buurt, een ernstig zieke vriend of een familielid die het even wat minder heeft, Help Portrait wordt voor mensen met een dergelijk verhaal georganiseerd”

Ook  wij kregen totaal onverwacht een uitnodiging  via Astrid die wij hebben leren kennen via Twitter.  Wij mochten met heel ons gezin op de foto. Wat een geweldige dag. Een prachtige gezins foto gemaakt door een professionele fotograaf stond al heel erg lang op onze wishlist.

Ik kon amper staan en hobbelde rond. Zwaar onder de medicatie maar ik was erbij. De kinderen hebben genoten. Vooral Priscilla bleek goed in koekjes snoepen en Chanelle leek na de visiagie wel 16.  Kortom, de kinderen hebben er echt van genoten.

Het was van begin tot eind zeer goed verzorgd. We werden behoorlijk in de watten gelegd. Naast de visagie, het fotomoment, een kopje koffie of thee en een goodiebag.  gezamelijkOok werd de dag  nog opgeluisterd door live muziek van The Alluring Ajettes. Dit is een tien leden tellende band die bekende klanken uit de jaren 40-50 weer op eigentijdse wijze nieuw leven in blazen.

Help Portrait wordt georganiseerd door de stichting Groeten uit Zwolle (bekend van het boek voor de Koning). Help Portrait Zwolle 2013  kan niet bestaan zonder haar sponsoren: Douglas, IQkunst, Bwefar, Veldhuis Media, Librije Hotel, Koperen Kees, De Spiegel theater, Epson, De Kleine reclame, de Stentor, BPV belasting adviseurs, PBN music & events.

Bron: Weblog Zwolle

Priscilla heeft Spina Bifida Occulta..

- Priscilla

Priscilla had 4 weken geleden een ontzettend zware blaasontsteking waarbij ze plots al haar urine liet lopen.
Dat opgeteld bij het feit dat haar bil-spleet niet helemaal recht loopt (minimale afwijking naar buiten) en een mini streepje net boven haar bil-spleet wat lijkt op een soort klein littekentje deed me eventjes bellen naar de huisarts voor een onderzoek. Gelukkig konden we zonder problemen een doorverwijzing krijgen naar de radiologie en daar is een echo en foto gemaakt van haar billen. Uiteaard heb ik zelf -uitgebreid- mee gekeken op de echo en had toen al gezien dat er iets niet goed zat..

Afgelopen donderdag 29 april zijn we gebeld door de huisarts naar aanleiding van deze foto en echo van de rug/bips van Priscilla. Helaas blijkt zij een SB occulta te hebben op L5/S1. Zelfde hoogte als Lorenzo en Chanelle. Van de buitenkant is er niets te zien. Priscilla ontwikkelde zich als baby heel normaal en we hebben goede hoop dat het gewoon allemaal ontzettend meevalt qua uitval en dergelijke maar toch.. Onze wereld stond eventjes stil.

We hebben momenteel al iemand gesproken van het SB team in Nijmegen waar ze met spoed gezien gaat worden, daarnaast komen we nu versneld in aanmerking voor -weer- erfelijkheids onderzoeken/genen onderzoeken en worden ook Alyssa, Martijn en ik volledig nagekeken.

Toen moesten we het ook aan Priscilla vertellen. Gelukkig reageerde ze heel nuchter met de vraag “Wanneer krijg ik dan mijn rolstoel” Tja.. Ben toch wel blij dat ze die niet nodig zal hebben!!

-xx-Mandy

Priscilla

- Priscilla

Hiernaast nog een leuke foto van Priscilla..

Die kan af en toe zo heerlijk dromerig kijken. Deze foto geeft precies aan wat ik bedoel. Cilla zoals we haar liefkozend noemen is alweer bijna 4 en mag over een maandje of drie naar de basisschool. Momenteel gaat ze al twee ochtendjes naar de peuterspeelzaal waar ze het ontzettend naar haar zin heeft. We kunnen echt merken dat ze de jongste in de rij is. Ze is zo heerlijk vlot met alles. Is ook wel eens prettig voor de verandering.

Ik moet er nog niet aan denken dat dan alle kinderen echt op school zitten. Ik vind het heerlijk om lekker met de kinderen te knutselen, tenten bouwen van de eettafel en te make-uppen. Wat zal ik het straks stil krijgen. Is dat nou wat ze bedoelen met het “lege nest syndroom”.

x. Mandy

Masgraaier ?

- Priscilla

Priscilla begint steeds beter te praten maar gooit er af en toe van die heerlijke nadenkertjes tussendoor.
Hieronder volgen er nog een paar :

Masgraaier : Grasmaaier.
Capustationnetje : kapuchon.
Suwesje = prinsesje.
mamma plast.. pappa piemelt..

Vol verwachting kloppen hier vier kinderhartjes.

- Alyssa, Chanelle, Lorenzo, Priscilla

Elke zaterdag en woensdag avond mogen ze hier hun schoentje zetten en ik vind het kindergezang zo lief.. Lorenzo die zingt in gebarentaal en Priscilla die overal doorheen roept.. ikke ook zinguhhh..De oudste twee vinden het helemaal geweldig Sinterklaas.. Dus deze Sinterklaas ging dit jaar al vroeg op pad om de leukste kadootjes te
scoren.. maar wat moet je in hemelsnaam kopen voor kinderen die alles al hebben.

Gelukkig zijn we toch vrij goed geslaagd en heb ik zelfs al een “echte” sinterklaas geregeld voor 5 december. Deze beste man zal samen met 3 pieten hier het huis op zijn kop gaan zetten. Ik hoop dat de kinderen dat geweldig
vinden.

Op de site van Dinie zag ik een geweldig idee voor het maken van een eigen schoorsteen.. dus als ik morgen nog puf heb ga ik er zeker ook eentje fabriceren 🙂

Liefs Mandy

Uitspraken Priscilla

- Priscilla

Papapaai  (papagaai)

toepie.. toepie is lekkere trek met andere woorden als het maar eetbaar is ..

Koka is alyssa

nenne is Chanelle

wawwa is Lorenzo

zucht.. deze vijf woorden zijn er niet uit te krijgen LOL.. ondanks herhalen, niet reageren blijft ze het zeggen. Ze blijkt echt een eigen taaltje ontwikkelt te hebben.. zal mij benieuwen hoe lang het duurt eer ze het gaat zeggen.

Alyssa en Priscilla

- Alyssa, Priscilla

Deze twee dametjes zijn zo verzot op elkaar..
Priscilla gaat als een speer.. Met amper 6 maand kroop ze al door de kamer heen en met 8 maand gaat ze zelfstandig zitten. Sinds kort loopt ze nu aan de handen mee en haalt ze echt kattekwaad uit. Ze gaat net als Alyssa zo ontzettend snel qua ontwikkeling. Heerlijk om te zien dat alles bij haar zo ontzettend gemakkelijk gaat.

Hieronder zie je een foto van Alyssa en Priscilla.

Kleine Update

- Alyssa, Chanelle, Lorenzo, Priscilla

Een kleine update van mijn kant..

De website heeft een nieuwe look gekregen en ziet er weer heelijk herstachtig uit..

Momenteel zijn we druk bezig met een aangepaste woning.. Deze hebben we ruim drie jaar geleden aangevraagd maar tot voor kort was er geen aangepaste woning beschikbaar.

We hebben nu een woning toegewezen gekregen in de buurt van ons huidige huis. Alleen is het huis veel kleiner dan waar we nu wonen.. We zijn nu al ruim 6 maand druk bezig met overleg met de gemeente om te kijken wat er mogelijk is maar tot op heden loopt steeds alles spaak.

Chanelle heeft afgelopen jaar weer een tijd in het ziekenhuis gelegen met een nierbekken ontsteking. Daarnaast heeft ze botox injecties gehad in haar knieen en heupen om te zorgen dat haar spierspasme verminderd.

Ze loopt nu heel trots achter een rollator en alhoewel dit niet zo heel hard gaat stapt ze wel steeds voetje voor voetje vooruit… We zijn zo trots op haar. Chanelle gaat sinds de zomervakantie naar de Twijn. De mythylschool in Zwolle.. elke morgen staat de taxi voor om kwart over zeven.. ( oef.. dat was ook voor mij errug wennen) Ze vind het helemaal te gek.. Samen met haar vriendinnetje Maartje maakt ze lekker veel LoL en vind niets leukers om met Maartje te knuffelen..

Lorenzo heeft nog steeds een forse ontwikkelingachterstand. Daarnaast praat hij niet en kan hij niet veel meer dan alleen maar liggen. We zijn nu bezig met gehoor onderzoeken om te kijekn of het niet praten daarmee te maken heeft. Verder gaat Lorenzo sinds kort twee ochtendjes naar een therapeutisch peutergroepje in Zwolle.. Dit betekent dat hij dan met de taxi naar school gaat. Meestal komt ie nagenoeg slapend weer thuis.. maar hij vind het geweldig.

Alyssa blijft nog steeds een ondeugend meisje.. Nu Nelle hele dagen naar school toe gaat mist ze haar grote zus wel. Ze verveelt zich overdag regelmatig.. maar gelukkig zijn we allebei gek op puzzelen en dat doen we dus ook vaak saampjes.

Priscilla is nu een mini peutertje van bijna 10 maand wat heerlijk aan het rondkruipen is en ontdekt de hele wereld. We hebben haar al uit de afwasmachine moeten plukken en regelmatig moeten we nieuwe planten kopen omdat ze die toch wel errug leuk vind om kaal te plukken.. Afgelopen week zei ze voor het eerst mamma en nog diezelfde dag kwam daar pappa, opa, oma en toet bij..

Binnenkort meer !!

Mandy

Algemeen Dagblad

- Alyssa, Chanelle, Lorenzo, Priscilla

Aanstaande woensdag 3 November staan we met een interview in het Algemeen Dagblad.
Daarnaast staan er foto’s bij van ons hele gezin..

Ook ik moest eraan geloven om op de foto te gaan.. Ik ben gewoon niet fotogeniek en moet eerlijk
bekennen dat ik het ook niet leuk vind om op de foto te gaan.  Die overtollige zwangerschapskilootjes die er maar niet afwillen zullen ook wel een rol spelen  LOL
Maar in elk geval.. We staan dus in de krant..

Er kwam heel officieel een fotograaf langs van het algemeen dagblad die ons allemaal op de foto had gezet.. We waren die bewuste zondag behoorlijk aan de late kant en tot overmaat van ramp spuugde priscilla mij nog eens helemaal onder zodat zowel priscilla en ik weer onder de douche konden..
De bewuste fotograaf deed zijn werk en vertrok.. al met al duurde de hele foto sessie nog geen twintig minuten..  Naderhand kwamen we erachter dat Lorenzo dus nog geen sokjes aan had dus denk niet dat hij nooit sokjes aanheeft..Die waren we dus in alle haast vergeten aan te trekken..

Zodra ik de bewuste AD heb zal ik het stukje inscannen en hier op de site zetten zodat degenen die het gemist hebben alsnog kunnen bekijken..

xx. M.

Priscilla Lopen

- Priscilla

Priscilla loopt met 11 maand hele stukken mee aan de hand en staat ze los in de kamer maar echt helemaal loslopen doet ze nog niet.. Ik hoop dat ze haar eerste stapjes gaat zetten voor haar eerste verjaardag maar helaas.. dat pleziertje gunde ze me niet hihihi.. Drie dagen na haar eerste verjaardag zijn haar eerste echte losse stapjes een feit.. en sindsdien stapt ze permantig de kamer rond.

bevallingsverhaal priscilla

- Priscilla

Ik heb zojuist op de site het zwangerschapsverhaal en bevallingsverslag geplaatst van priscilla.. binnenkort komen daar ook nog de kraamperiode bij en de ontwikkeling tot nu toe..
Verder heb ik nieuwe foto’s geplaatst van Alyssa en Priscilla en ik zoek de mooiste uit van Chanelle en Lorenzo om hun fotoalbum aan te vullen..;-)

xx. M

Priscilla gaat staan

- Priscilla

Als Prisicilla bijna zes maand oud is begint ze zich een beetje op te trekken tot staan en kan ze als ze zeven maand is los aan de tafel staan.. Ze is echt zo klein dat ze net over de tafel heen kan kijken.. Je ziet dan twee handjes op de tafel en wat piekjes haar met daaronder twee hele grote blauwe ogen.. zodra ze doorheeft dat ze zich met 1 hand kan vasthouden en met de andere hand alles van tafel kan graaien is niets meer veilig.. Regelmatig moeten we dingen verplaatsen.

Met ruim 8 maand oud begint Priscilla dan eindelijk te kruipen en binnen een week trekt ze zich overal in de kamer aan op.. Geen plant in mijn vensterbank overleeft het langer dan een week en de kasten weet ze handig open te krijgen om vervolgens alles eruit te gooien en er zelf in te gaan zitten.

Priscilla ontwikkeling

- Priscilla

Als Priscilla 5 weken oud is begint ze al om haar as te draaien en met 12 weken rolt ze de hele box door.. Gekscherend zeg ik al dat ze nog sneller is qua ontwikkeling dan Alyssa maar dat moet ik later toch iets terugnemen.. In eerste instantie ontwikkelt ze zich heel snel.. Ze kan al heel snel goed zitten ( met 4 maand) en begint binnen een week met buikschuiven. En dat houd ze ontzettend lang vol. Ze wil gewoon niet gaan kruipen ondanks dat we haar regelmatig op haar knietjes zetten.

Priscilla

- Priscilla

Prisicilla blijft ondanks dat ze heel veel drinkt een heel klein kindje. Zelfs maatje 50 is haar anderhalve maand na haar geboorte nog veel te groot. Het consultatie bureau wil haar goed in de gaten houden maar mijn gevoel zegt dat alles goed is en ik maak me er dan ook echt helemaal geen zorgen om.. Pril -zoals ze al snel door Chanelle genoemd word- begint na een maandje of drie wat dikker te worden maar blijft een klein propje..

Kraamtijd Priscilla

- Priscilla

We waren helemaal vergeten hoe heerlijk het is om weer een pasgeboren babietje in huis te hebben. Mijn kraamperiode verloopt helemaal zonder zorgen. Vanwege de handicap van Chanelle en Lorenzo heb ik het heerlijke voorrecht op twee kraamhulpen.. Ze zijn werkelijk fantastisch.. Ik krijg ontbijt op bed, elke dag een schoon fris bed, mijn boterhammetjes worden gesmeerd.. en mijn huishouden.. dat loopt op rolletjes..

Ik lig een aantal dagen heerlijk als een echte prinses in bed te genieten van mijn pasgeboren kleine meidje.. Ik tel haar vingertjes, teentjes en blijf haar haartjes maar glad wrijven… Ik vind niets heerlijker om dat kleine warme lijfje dicht tegen mijn borst te voelen en geniet als ze al knorrend aan mijn borst aan het drinken is..
De meiden en Lorenzo vinden niets leuker dan hun zusje vast te houden en te knuffelen of om haar in bad te stoppen..
Ik geniet met volle teugen van mijn kraamtijd.. Diep in mijn hart weet ik gewoon dat Priscilla ons laatste kindje zal zijn en ik daarom dubbelop moet genieten van alles wat er om me heen gebeurt.

Als na 8 dagen de kraamhulpen echt voor de laatste keer naar huis gaan en de volgende dag niet meer terug komen moet ik echt een traantje laten.. De kraamperiode is nu echt officieel helemaal over en nu moet ik het allemaal weer zelf gaan doen.. We besluiten om even een uurtje de stad in te gaan . Voor de eerste keer echt naar buiten met zijn allen.. Martijn zet de kinderen in de auto, de kinderwagen, buggy van lorenzo en de rolstoel van Chanelle en als allerlaatste stap ik in de auto met Priscilla dicht tegen me aan.. In de stad kopen we voor alle kinderen in de speelgoed winkel een klein kadootje.. De meiden krijgen een nieuwe pop, Lorenzo uiteraard weer een eendje voor zijn als maar groeiende eenden verzameling en Priscilla krijgt een lief pooh knuffeltje.. In de stad trekken we veel bekijks.. het is ook een flink wagenpark wat we bij ons hebben aan kinderwagens, rolstoeltjes en buggy’s.
Na bij de bakker nog even lekkere broodjes gehaald te hebben gaan we weer op huis aan.. Ik ben echt gesloopt en kruip daarna lekker op de bank voor de borstvoeding.. Toch best wel zwaar met vier kinderen even de stad in. Jammer dat we de kraamhulpjes niet nog 8 wkn langer hadden ….

Geboorte Priscilla

- Priscilla

Op vijf januari 2004 zet ik Chanelle smorgens op de taxi naar school en daarna breng ik Alyssa naar de peuterspeelzaal. Gekscherend zeg ik dat de bevalling wel mag beginnen van mij.. Ik heb af en toe een flinke kramp maar verder voel ik me eigenlijk prima.. Ik stop Lorenzo even lekker in bad en begin wat op te ruimen. De pijn word iets erger en ik besluit mijn zusje te bellen omdat ik met deze pijn eigenlijk niet meer durf auto te rijden. Het voelen niet als weeën.. Eerder als darmkrampjes.. Mijn zusje komt en haalt Alyssa van school. We zitten eigenlijk een beetje te kletsen op de bank terwijl de pijn weer wegzakt.. Ik vind dat mijn zusje wel weer naar huis kan “want het is toch weer loos alarm.. Gek word ik ervan” Mijn zusje vertrekt om 12.00 uur weer richting huis.

Ik besluit even te gaan liggen en doezel iets in slaap. Rond 14.00 uur word ik weer wakker van de krampjes in mijn buik. Ik besluit het toch nog maar ff aan te kijken maar om half drie zijn ze er nog steeds.. Ik bel toch de verloskundige maar even die weer weigert om te komen.. Ik word een beetje (boel) nijdig en zeg dat ik alleen thuis ben en dat ik niet naar Zwolle kan omdat ik geen auto heb en ik niet van plan ben om naar haar toe te komen met weeen maar dat ik eerst zeker wil weten of het weer geen loos alarm is. Daarop besluit de verloskundige toch maar te komen. Net na binnenkomst van de verloskundige waggel ik gelijk met haar naar boven en na het toucheren blijk ik ruim 7 cm ontsluiting te hebben.. Oeps..dat had ik dus echt niet verwacht.

De verloskundige belt een ambulance en ik pak in de tussentijd mijn tas en bel Martijn. Hij moet rechtstreeks naar het ziekenhuis in Zwolle gaan want er is geen tijd meer om eerst naar huis te komen. Daarnaast moet hij direct zijn ouders bellen om even op te passen op Alyssa en Lorenzo. Ik bel al inpakkend mijn zusje en zij beloofd zo snel mogelijk terug te komen met de woorden.. ” en dit keer wel met baby terugkomen hoor” Gelukkig komt op dat moment totaal onverwachts mijn vader binnenstappen en vijf minuten erna komt er met gillende sirenes een ambulance voorrijden. “Is die voor mij” vraag ik .. Ik heb amper een wee, alleen wat krampjes en vind die hectiek wel grappig. Ik word op de brancard gehesen met de maxi cosi op mijn voeten.. Ik moet op mijn zij gaan liggen.. ( ik wilde liever zitten want dan kon ik uit het raampje kijken maar dit mocht helaas niet.. zelfs niet na herhaaldelijk vragen.. ) en met gillende sirenes gaan we met topsnelheid over de snelweg van Steenwijk naar Zwolle.

Ondertussen zucht ik eens een krampje weg en kan nog niet echt beseffen dat de bevalling is begonnen. Ik krijg kramp in mijn bekken van het liggen op de brancard en ben blij als we in Zwolle aankomen. Op de weg naar het ziekenhuis in Zwolle worden we nog even leuk op de foto “geflitst” aangezien we met hoge snelheid over een 50km weg sjeesen.

Martijn staat al op ons te wachten en ik word gelijk naar een verloskamer gebracht..Ondertussen heb ik nog de grootste lol.. Vind het allemaal nog steeds wel grappig al die drukte om mij.. Er word ongeveer 10 minuten lang een hartfilmpje gemaakt van de baby..maar ik voel nog steeds amper een wee.. Ik moet ondertussen wel heel nodig plassen en ben blij als ik van de verlostafel af mag om ff te plassen. Als ik terug kom staat er een verloskundige in de kamer.. Ik begin wat te vitten op Martijn en zeg tegen de verloskundige .. Ik voel me wat duizelig.. volgens mij heb ik volledige ontsluiting maar volgens haar is dit nog niet mogelijk omdat ik nog teveel lach en haast geen wee heb gehad volgens de ctg. Ik ga liggen om getoucheerd te worden en terwijl zij haar vingers in wil brengen krijg ik persdrang.. Ik pers heel rustig iets mee en zij voelt de haartjes van de baby.. Ze kijkt me vol verbazing aan en zegt.. pers maar rustig mee.. Ik pers bij de volgende wee rustig mee en voor ik het weet ligt er een baby op mijn buik.. Letterlijk geboren binnen twee persweeën.
We wisten al dat we een meisje zouden krijgen.. Priscilla Fabiënne. Ik lig haar heel verbaasd aan te kijken. Wat is ze mooi.. Wat is ze klein. Ze heeft net als haar zusjes en broer prachtige lange donkere haartjes en wimpers.

Ik mag haar gelijk aanleggen en ze begint al knorrend te zuigen aan mijn borst.. Ondertussen word er gekeken of ik ingescheurd ben omdat de bevalling zo snel ging.. maar er is geen scheurtje helemaal niets.. Priscilla word helemaal nagekeken en alles is goed.. Haar rug is helemaal gaaf..

We bellen rond dat ik bevallen ben van een prachtig meisje en ik hoor dat mijn moeder op dat moment aan het werk is ( in het zelfde ziekenhuis als waar ik net bevallen ben) .. Ik besluit de stoute schoenen aan te trekken en vraag het telefoonnummer van de afdeling waar mijn moeder werkt. Ik vraag als ik mijn moeder aan de telefoon krijg of ze zich even een minuutje of tien vrij kan maken. .. waarom vraagt ze.. Ik vertel haar dat ik op A5 lig en dat ik haar graag aan iemand wil voorstellen.. Binnen vijf minuten staat mijn moeder aan mijn bed en als ze Priscilla vast heeft kan ze alleen maar uitbrengen dat ze ontzettend veel op mij leek als baby.. Ze is apetrots.

Mijn moeder moet weer aan het werk en kort daarna komt de verloskundige nog even kijken.. Helaas blijf ik heel veel bloed verliezen en moet ik een injectie hebben om de baarmoeder te laten krimpen. ( au.. die voelde ik drie dagen later nog) en dan horen we dat we een nachtje moeten blijven.. Maar ik wil niet blijven.. ik wil alleen maar naar huis.. Er word overlegt en gelukkig mag ik naar huis. Ik moet wel eerst douchen en wat eten.. maar dan mogen we echt weg.. Terwijl Martijn de auto ophaalt leg ik heel voorzichtig priscilla in de maxi cosi en verbaas me er over dat ze zo ontzettend klein is.. ( maatje 50 is haar nog veel en veel te groot) Mijn moeder komt op dat moment weer binnengestapt en ze ziet kans om ons naar de auto te brengen en ons na een laatste blik in de maxi cosi uit te zwaaien..

We rijden heel voorzichtig richting huis en daar aangekomen is iedereen verbaasd dat ik alweer thuis ben. We showen vol trots priscilla en dan merk ik pas hoe moe ik ben.. Voorzichtig maken we Chanelle, Alyssa en Lorenzo wakker en laten hun hun zusje zien.. Ademloos kijken ze naar dit kleine wereldwondertje.. Als ik zo rondkijk naar mijn vier kinderen verschijnt er een enorme glimlach op mijn gezicht.. Ik kijk met dezelfde glimlach Martijn aan en hij kijkt me al lachend terug.. We weten het allebei.. Ons gezin is nu compleet.. Vier prachtige bijzondere kinderen.

Zwangerschap Priscilla

- Priscilla

Begin Maart kom ik erachter dat ik weer zwanger ben. De zwangerschapstest geeft een heel licht positief resultaat. Ik heb huilend naar de test gekeken omdat ik het gewoon niet kon geloven. Ons gezin voelt gewoon vol genoeg en ik weet niet of ik de zorg voor nog een kindje op me kan nemen.. Stel dat dit kindje ook een handicap heeft.. Het is net of het zo moet zijn want twee dagen later verlies ik ‘s avonds na heftige krampen en hele erge buikpijn behoorlijk veel bloed en een dikke bloedprop.. Een vroege miskraam. Ik was bijna 7 wkn zwanger. Ik voel me op dat moment zo schuldig. Hoe kon ik dit kindje gevoelsmatig niet willen hebben. Achteraf besef ik dat ik er toch wel heel blij mee was.. Martijn en ik besluiten dat een van ons zich toch echt moet laten steriliseren en we maken een afspraak bij de Uroloog aangezien de ingreep voor een man minder ingrijpend is dan voor een vrouw.

In de periode van Lorenzo’s Chiari operatie (mei 2004) heb ik weer het gevoel dat ik zwanger ben.. Mijn broeken passen plots niet meer en mijn buik begint net als bij de andere zwangerschappen echt mega te worden.. Daarnaast heb ik pijnlijke borsten en kan ik al huilen om een reclame spotje van toiletpapier.. Na een testje blijkt dat ik weer zwanger ben.. Ondanks alle voorzorgsmaatregelen die we genomen hebben. Martijn zou zich laten steriliseren omdat wij ons gezin groot genoeg vonden en mede omdat we al twee gehandicapte kinderen hebben, maar vanwege de wachtlijsten was hij nog niet aan de beurt. De miskraam zit mij nog vers in het geheugen maar aangezien ik al snel zo misselijk ben weet ik dat het wat dat betreft wel goed zit.. Aan de ene kant zijn we geschrokken maar blij dat we er nog een kadootje bij krijgen, maar aan de andere kant is de onzettende grote angst dat dit kindje niet gezond is. De angst is zo ontzettend groot dat ik het in eerste instantie aan niemand wil vertellen dat ik zwanger ben.. Eerst maar alle testen afwachten of alles goed is. Helaas groei ik zo ontzettend snel en al snel is er eigenlijk geen verbergen meer aan.. Toch proberen we het zo stil mogelijk te houden.. Mijn zusje ontdekt bij toeval het busje foliumzuur en weet het dan al gelijk.. Ze beloofd ons geheimhouding maar we vinden het wel prettig dat we het toch met iemand hebben kunnen delen.

De operatie van Lorenzo gaat ontzettend goed en kort daarna ga ik de medische molen weer in van echo’s en de gevreesde tripletest. Ik laat de test uitvoeren op dinsdag en kan de hele week aan niets anders denken. Elke keer als de telefoon gaat ben ik doodsbang dat het het ziekenhuis is met slecht nieuws. Op vrijdag avond word Martijn gek van mij en we besluiten om samen met de kinderen even te gaan winkelen in Meppel. Als we thuiskomen knippert het lampje van het antwoord apparaat.. Het ziekenhuis, of ik contact met hun wil opnemen naar aanleiding van de triple test. Ik ga volledig over de rooie omdat de geschiedenis van Lorenzo zich lijkt te herhalen. De hele nacht doe ik geen oog dicht en droom dat ik achter drie rolstoeltjes loop en nagekeken en gewezen word. Een droom die ik nooit meer zal vergeten.

Op zaterdag morgen heb ik toch de telefoon maar gepakt en ik bel de afdeling gynaecologie. Ik krijg een assistent aan de telefoon en voordat ik mijn verhaal kan doen begin ik enorm te huilen.. De arme man weet niet wat hij met me aanmoet en beloofd me terug te bellen zodra hij alle papieren bijelkaar gezocht heeft waarop de uitslagen staan van de tripletest. Binnen een kwartier hangt een andere gynaecoloog aan de telefoon.. Ik begin van angst weer te huilen omdat ik weet dat zij de uitgebreide echo’s doet bij gehandicapte kinderen. Ze verteld me dat het kindje helemaal gezond is.. ik moet het haar nog een keer laten herhalen voordat het tot me doordringt. Ik leg beduusd de telefoon neer en Martijn kijkt me vragend aan.. Ik spring bijna letterlijk om zijn nek en begin te huilen van blijdschap… Dit kindje is kerngezond volgens de tripletesten.. De kans dat het SB heeft is minimaal. We hangen de hele kamer vol met vlaggetjes, hangen de vlag buiten uit en eindelijk kunnen we vertellen dat we er weer een kindje bijkrijgen. De reacties zijn niet altijd even positief.. iedereen is wel blij voor ons maar toch reageren verruit de meesten best wel geschokt op het nieuws van onze nieuwe gezinsuitbreiding. Iets wat toch best een domper geeft op onze vreugde..

Ondanks ontzettende bekkenklachten en enorm veel vocht ( dankzij de prachtige maar snoeihete zomer van 2004) heb ik een grandioze zwangerschap. Ik geniet met volle teugen van de laatste keer zwanger zijn.. Want dat dit echt ons laatste kindje word staat vast. Als ik 30 wkn zwanger ben is de sterilisatie van Martijn een feit en hoeven we ons geen zorgen meer te maken dat er nog een vijfde kindje komt. Het is even schikken met alle kamers en er moet een andere auto komen maar verder zijn we helemaal klaar voor de komst van dit kindje. Stiekem hopen we op een jongetje omdat we dan echt verdeeld zijn qua “mannen” en “meiden” Maar als we bij de babyzaak snuffelen naar baby kleertjes zijn die baby jurkjes met bijpassende majootjes ook zo ontzettend schattig.. Eigenlijk zijn we met beide blij..
We krijgen ontzettend veel echo’s tijdens deze zwangerschap. We worden in het ziekenhuis begeleid door een fantastische gynaecologe .. Dr. Zeeman. Ze weet ons elke keer weer gerust te stellen tijdens de echo’s. Daarnaast loop ik voor de normale controles weer bij de verloskundige. Als ik rond de 34 wkn zwanger ben begint mijn bloeddruk iets te stijgen en voel ik me vaak duizelig. Ik word extra in de gaten gehouden. Ik blijk af en toe weeën te hebben rond de vijf minuten die maar niet door willen zetten.

Op oudejaarsdag krijg ik enorme buikpijn om de vijf minuten.. Weeën die ik echt weg moet puffen.. We besluiten de verloskundige te bellen aangezien mijn bevallingen heel snel gaan. De verloskundige zit op dat moment net in bad en zij zegt dat tegen de tijd dat ze bij ons is we ook in het ziekenhuis in Zwolle kunnen zijn. Ze weigert gewoon weg om te komen en we bellen daarop met het ziekenhuis in Zwolle. We kunnen gelijk komen.. Martijn sjeest met 160 km per uur over de snelweg richting Zwolle. Daar aangekomen zakken de weeën heel langzaam weg.. En worden we weer naar huis gestuurd.. Ik neem me voor dat als ik weer weeën heb ik de verloskundige dus maar niet meer bel.. ze wil toch niet komen.

Jarig en goed nieuws.

- Lorenzo, Priscilla

We zijn helemaal in de wolken maar diep van binnen eigenlijk ook best enorm boos. 5 maand lang hebben we enorme spanningen gehad in ons gezinnetje over de vraag hoe lang Lorenzo nog zou blijven leven. Hebben we op papier al zijn begravenis uitgedacht. Elke avond als we hem naar bed brachten hopen dat hij de volgende morgen net zo “goed” is als de dag ervoor. Zijn eerste verjaardag vieren met een knoop in je maag omdat je niet weet of je uberhaupt zijn 2e verjaardag kunt vieren. We beseffen nog steeds niet hoe het kan.. wat we wel weten is dat onze Lorenzo gewoon een wondertje is. Ons Wondertje.. en we blijven vechten voor zijn toekomst.. Kort na dit nieuws krijgen we na het afnemen van de triple test ( de bloedtest waarmee kan worden aangetoond of je een verhoogde kans hebt op eenkindje met SB) te horen dat er geen verhoogde kans. Een echo een paar dagen later bevestigd dit nieuws.. We krijgen er een kerngezond kindje bij.. We beginnen te beseffen dat het in ons gezinnetje echt alles of niets is.

Je begrijpt dat de verjaardag van Lorenzo op 16 september een giga feest was. Een dag om nooit meer te vergeten.